rosjanie

Wielcy Rosjanie o swojej ojczyźnie. „Z przerażeniem myślę, kogo urodzi to pijane krwawe bydło…” (FOTO)

By Dział: Polityka Społeczeństwo W popularnych | 7 listopada 2016

Rosja to kraj wielkiej literatury, wielkich filozofów i poetów. Oto co pisali oni przez stulecia o swojej ojczyźnie.

„Muszę wyrazić swoją smutną opinię o człowieku rosyjskim – ma on tak słaby system mózgowy, że nie jest zdolny do postrzegania realnej rzeczywistości. Dla niego istnieją tylko słowa. Jego odruchy warunkowe są skoordynowane nie z działaniami, a ze słowami”. (Iwan Pawłow – akademik rosyjski, fizjolog, 1932 r.).

„Naród, który wędruje po Europie i szuka, co można rozwalić, zniszczyć tylko dla rozrywki”. (Fiodor Dostojewski – rosyjski pisarz).

„Moskowia – ruś tajgi, mongolska, dzika, zwierzęca”. (Aleksy Tołstoj – rosyjski pisarz).

„Nie naród, a bydło, cham, dzika orda morderców i złoczyńców”. (Michaił Bułhakow – rosyjski pisarz).

„Najważniejszym miernikiem sukcesu narodu rosyjskiego jest jego sadystyczne okrucieństwo”. (Maksym Gorki – rosyjski pisarz).

„Ach jak ciężko, jak nieznośnie jest czasem żyć w Rosji, w tym śmierdzącym środowisku błota, podłości, kłamstwa, oszustwa, nadużyć, dobrych małych drani, gościnnych łapówkarzy oraz kanalii – ojców i dobroczyńców łapówkarzy”. (Iwan Aksakow – rosyjski poeta i publicysta).

„Rosjanin jest największym i najbardziej zuchwałym kłamcą na świecie”. (Iwan Turgieniew – rosyjski pisarz).

„Nie ma na tym świecie istoty bardziej miałkiej, bardziej bydlęcej i chamskiej, niż kacap. Urodzony w nazistowskim kraju, wykarmiony propagandą nazizmu, ten prymityw nigdy nie stanie się Człowiekiem. Jego kraj nie ma przyjaciół – tylko albo sługusy, albo wrogowie.

Ten kraj jest zdolny tylko grozić, poniżać, zabijać. I aby zachować ten status przez Rosję szeregowy kacap jest gotów poświęcić własne życie, życie swoich rodziców i dzieci, jakość życia własnego narodu. Zaprawdę – kacapy – to zwierzęta. Srogie, krwiożercze, ale… śmiertelne”. (Aleksander Sołżenicyn – rosyjski pisarz).

ruski_swiat

„Naród rosyjski znajduje się w skrajnie smutnym stanie: jest chory, biedny, zdemoralizowany. W osobie dużej części swojej inteligencji, chociaż i nie może być formalnie uważany za pozbawionego rozumu, jednak opanowany jest przez kłamliwe idee, graniczące z manią wielkości i manią wrogości do niego ze strony wszystkich. (…) Wyobraża sobie nieistniejące niebezpieczeństwa i buduje na nich najbardziej bezsensowne pomysły.

Rosjaninowi wydaje się, że wszyscy sąsiedzi go krzywdzą, niedostatecznie gną kolano przed jego wielkością i na wszelkie sposoby przeciwko niemu knują. Każdego ze swoich domowników oskarża on o to, że chce mu zaszkodzić, oddzielić się od niego i przejść na stronę wrogów – a za wrogów uważa on wszystkich sąsiadów”. (Władimir Sołowiow – rosyjski mistyk religijny, filozof i poeta).

„Każde odebranie terytorium, każdą przemoc, każdy ucisk był przez Rosję dokonywany nie inaczej niż pod pozorem oświecenia, liberalizmu, wyzwolenia narodów”. (Fryderyk Engels).

„Z innymi narodami europejskimi można osiągać cele przy poszanowaniu człowieka, z Rosjanami – to nie tak… Mam do czynienia nie z ludźmi, ale ze zwierzętami, których chcę przerobić na ludzi”. (car Piotr I).

„Rosja – to najbardziej paskudny, do wymiotów obrzydliwy kraj w całej historii świata. Metodą selekcji wyhodowano w nim monstrualne moralne potwory, dla których samo pojęcie Dobra i Zła wywrócone jest na lewą stronę. W całych swoich dziejach ta nacja tapla się w gnoju i chce utopić w nim cały świat”. (Iwan Iljin – filozof rosyjski, działacz Białej Emigracji).

„Z przerażeniem myślę, kogo urodzi to pijane krwawe bydło, które przechwyciło władzę w Rosji i co będzie się działo z moim krajem za 2-3 pokolenia. Zresztą, co tu myśleć. Wszystko jest mniej więcej jasne”. (Iwan Bunin – rosyjski pisarz).

„W sercu ruskiego narodu kipi silna, nieposkromiona namiętność do podbojów – jedna z tych namiętności, które wyrastają jedynie w duszach ludzi uciemiężonych i karmią się biedą całego narodu. Nacja ta, z natury zaborcza, chciwa na skutek pozbawiania jej wszystkiego, uniżoną pokorą u siebie w domu próbuje z góry okupić swoje marzenie o tyrańskiej władzy nad innymi narodami.

Oczekiwanie na sławę i bogactwa pozwala jej zapomnieć o ciągle przeżywanym poniżeniu; klęczący niewolnik marzy o dominacji nad światem, ma nadzieję, że zmyje z siebie hańbiące piętno rezygnacji z jakiejkolwiek wolności społecznej czy osobistej”. (Markiz Astolphe-Louis de Custine – wiele podróżował po Rosji. „Rosja w 1839 r.”).

„Naród, który nienawidzi wolności, kocha niewolnictwo, kocha kajdany na swoich rękach i nogach, brudny fizycznie i moralnie. Gotowy w dowolnej chwili stłamsić wszystkich i wszystko”. (Iwan Szmielow – pisarz rosyjski).

„Obudźcie mnie za sto lat i zapytajcie, co się teraz dzieje w Rosji. A ja wam odpowiem: piją i kradną”. (Michaił Sałtykow-Szczedrin – rosyjski pisarz).

„Żegnaj mi Rosjo niedomyta,
Kraju niewolnych, kraju panów,
I wy mundury tak błękitne,
I ty narodzie im sprzedany.

Być może za Kaukazu grzbietem,
Skryję się choć od carów twoich,
Od oczu waszych wszechwidzących,
Od uszu waszych wszechsłyszących”.

(Michaił Lermontow – najsłynniejszy rosyjski poeta, obok Puszkina, tłum. Electron PL)

Czytaj także: Na Krymie chcą nakręcić przygody Jamesa Bonda!

Reporters.pl

Powiązane artykuły

Podziel się z innymi: