TOP-5 najgroźniejszych okrętów podwodnych w historii (FOTO, WIDEO)

By Dział: Armia i Wojna Historia Nauka i Odkrycia W popularnych | 5 października 2016

Wśród stalowych drapieżników Niemcy i Amerykanie nie mieli sobie równych – oceniają eksperci wojskowi “The National Interest”. A co z rosyjskimi okrętami atomowymi?

Sporządzając ranking eksperci brali pod uwagę innowacyjność konstrukcji okrętu podwodnego w danym czasie oraz porównanie jego efektywności z ceną. Zobaczmy, które okręty i dlaczego uznali oni za najbardziej groźne w dziejach wojen i wyścigu zbrojeń na morzach i oceanach.

Niemieckie drapieżniki na Atlantyku

uboot_u-35


Za zdecydowanego faworyta rankingu uznano niemieckie łodzie podwodne typu U-31 z I wojny światowej wyprodukowane w stoczni “Germania” w Kolonii w latach 1912-1914. I choć zwodowano ich tylko 11, to o mały włos nie zmieniły losów wojny.

Najgroźniejszy z nich był U-Boot U-35 pod dowództwem Lothara von Arnauld de la Perière, urodzonego w Poznaniu. Zatopił łącznie 224 statki handlowe o łącznym tonażu ponad pół miliona ton. Postrachem brytyjskiej i amerykańskiej floty były też U-39 pod dowództwem Walthera Fortsmanna i U-38 Maxa Valentinera.


Łącznie niemieckie U-Booty U-31 zatopiły w czasie I wojny 856 statków o łącznym tonażu ponad 2 mln ton. Na samą wieść, że wychodzą w morze ruch handlowy do Wielkiej Brytanii doznawał paraliżu i mało brakowało, żeby skłoniło to Brytyjczyków do wycofania się z wojny.


okret_niemiecki

Sytuację uratowało dopiero przystąpienie do niej Stanów Zjednoczonych i szybki rozwój taktyki wysyłania chronionych konwojów, co poważnie utrudniło Niemcom polowanie. Wojnę przetrwały tylko 3 U-Booty U-31, które po jej zakończeniu wpadły w ręce zachodnich aliantów.

To właśnie te niemieckie okręty, chociaż nie były jakimś technologicznym przełomem, po raz pierwszy uświadomiły światu jak groźną bronią są łodzie podwodne.

Amerykanie na Oceanie Spokojnym

uss_archerfish

USS “Archerfish”

Drugie miejsce w rankingu zajęły amerykańskie okręty typu Balao budowane w latach 1942-47. Łącznie zwodowano ich 122, ale tylko 11 zostało zniszczonych w czasie II wojny, a dwa uległy katastrofie już po jej zakończeniu.

Dowodzi to ich wyjątkowej skuteczności i faktycznie zniszczyły one na Oceanie Spokojnym całą flotę handlową Japonii, kompletnie odcinając ten kraj od dostaw surowców, co przesądziło o losach wojny.

Okręty Balao manewrowały wprawdzie gorzej niż niemieckie okręty VII serii, miały na wyposażeniu nie najlepsze torpedy, a ich działania były słabo skoordynowane, ale rekompensowały to niezwykle mocną konstrukcją, miały o wiele większy zasięg, artylerię większego kalibru, większą liczbę wyrzutni torpedowych i większą prędkość – zarówno pod wodą jak i na powierzchni.

Z drugiej strony można powiedzieć, że w starciu z Japończykami na Oceanie Spokojnym amerykańskie okręty miały o wiele bardziej komfortowe warunki niż niemieckie U-Booty na Atlantyku. Japońska obrona przed łodziami podwodnymi była bowiem dość słaba.

archerfish

Zatopienie japońskiego lotniskowca “Shinano”

Największy sukces spośród okrętów typu Balao odniósł USS “Archerfish”, który w 1944 r. zatopił w Zatoce Tokijskiej japoński lotniskowiec “Shinano” o wyporności 58 tys. ton. Był to największy w historii okręt wojenny zatopiony przez okręt podwodny.

Po zakończeniu II wojny Amerykanie przekazali okręty Balao flotom swoich sojuszników. Jeden z nich – niegdyś USS “Tusk” – pomimo upływu 71 lat do dziś służy we flocie Tajwanu pod nazwą “Hai Pao”!

Podwodna potęga III Rzeszy

II-wojenne niemieckie U-Booty serii XXI zajęły trzecie miejsce w rankingu. W tamtym czasie ich konstrukcja była absolutnie rewolucyjna i miała wielki wpływ na okręty podwodne budowane po wojnie.

W latach 1943-45 niemieckie stocznie Blohm & Voss w Hamburgu, AGWeser w Bremie i F.Schichau w Gdańsku zwodowały łącznie 134 takie jednostki. Na wyposażenie Kriegsmarine zdążyło ich jednak wejść tylko 119, kolejnych 15 pozostało niedokończonych.

Okręty serii XXI jako pierwsze w historii zostały wyposażone w elektromechaniczny system ładowania torped, zestawy hydroakustyczne pozwalające atakować bez wizualnego kontaktu z celem, akumulatory większej mocy, kauczukowe pokrycie korpusu, utrudniające wykrycie okrętu przez hydrolokatory.

Pasywne sonary pozwalały wykrywać cele ze znacznie większej odległości. Zdecydowanie zwiększono też przestrzeń wewnątrz okrętu, poprawiając komunikację i ładowność. Nowatorski kształt kadłuba umożliwiał osiąganie większej prędkości i głębokości zanurzenia. W tym celu zrezygnowano nawet z montowania broni pokładowej, koncentrując się tylko na torpedach.

Był to pierwszy okręt, który mógł płynąć pod wodą szybciej niż przy wynurzeniu, rozwijając prędkość 17,5 węzła – dwa razy większą niż jego poprzednicy. Pędząc z maksymalną prędkością mógł nie wynurzać się przez 4 godziny, co pozwalało zaatakować a potem skutecznie uciec. Płynąc ze zwykłą prędkością mógł przebywać pod wodą nawet 48 godzin.

produkcja_ubotow

Budowa okrętów serii XXI w niemieckiej stoczni w Hamburgu. Fot. Wikipedia

W przypadku serii XXI Niemcy po raz pierwszy wdrożyli też masowy system produkcji okrętów podwodnych. Miało to umożliwić im ponowne przejęcie inicjatywy w bitwie o Atlantyk. Nie zdążyli – większość tych jednostek w ogóle nie weszła do działań bojowych.

Po kapitulacji III Rzeszy, część gotowych jednostek została zniszczona, ale kilka okrętów przejęły Związek Sowiecki, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Francja, które wykorzystały je jako pierwowzór dla swoich projektów okrętów następnej generacji. Na tej podstawie powstał m.in. sowiecki okręt podwodny typu 613 i flota podwodna Chin.

Atomowce Waszyngtonu

okret_george_washington

Okręt “George Washington”

Amerykańskie okręty typu George Washington zajęły w rankingu 4-te miejsce. Po raz pierwszy w historii zostały uzbrojone w rakiety balistyczne. W latach 1959-1961 US Navy otrzymała 5 okrętów tego typu zbudowanych na bazie wcześniejszych okrętów Skipjack, co pozwoliło znacznie obniżyć koszty produkcji.

Były to pierwsze jednostki składającego się łącznie z 41 okrętów systemu rakietowego Polaris/Poseidon zwanego czasem potocznie “41 for Freedom”, mającego na celu odstraszanie nuklearne. Do dziś trudne do wykrycia okręty z głowicami jądrowymi są jego podstawowym elementem.

Amerykańskie jednostki mogły odpalać rakiety bez wynurzania się. 40-metrowa sekcja rakietowa została umieszczona za kioskiem, znajdowało się tam 16 wyrzutni pocisków typu SLBM Polaris. 20 czerwca 1960 r. okręt wiodący tej serii – “George Washington” dokonał pierwszego w historii podwodnego odpalenia pocisku balistycznego.

Pociski Polaris A-1 i Polaris A-3 były jednak mało precyzyjne – w razie wojny miały więc służyć do odwetu nuklearnego przeciwko sowieckim miastom nie były natomiast zdolne do wykonania pierwszego uderzenia jądrowego na radzieckie lądowe wyrzutnie pocisków balistycznych.

Aż do 1967 r. okręty typu George Washington były jedyne w swojej klasie. Przystosowane także do pływania pod lodami Arktyki. Ich nieudolne rosyjskie odpowiedniki mogły przenosić tylko po 3 rakiety i żeby je odpalić musiały się wynurzyć.

Wkrótce na podstawie amerykańskich schematów ZSRR zbudował jednak pierwszą jednostkę tej klasy, typu 667A, którą złośliwie nazywano “Iwan Waszyngton”. Natomiast pierwszy brytyjski okręt tego typu – klasy Resolution powstał w 1968 r., a francuski Redoutable – w 1971 r.

Chiny były w tym wyścigu najbardziej opóźnione – nowoczesne okręty podwodne z wyrzutniami rakietowymi weszły na wyposażenie ich marynarki stosunkowo niedawno, a Indie mają zwodować swój Arihant dopiero w przyszłym roku.

“Hollywoodzkie” okręty operacji specjalnych

los_angeles

Amerykańskie wielozadaniowe okręty podwodne typu “Los Angeles” z napędem atomowym zajęły w rankingu 5-te miejsce. Początkowo wiodący okręt USS “Los Angeles” zwodowany w 1976 r. miał być jedynym egzemplarzem tego typu.

Jednak w latach 1972-1996 zbudowano łącznie 62 jednostki typu Los Angeles oraz Improved Los Angeles, ostatni był w 1996 r. był USS “Cheyennе”. Powstały w stoczniach Newport News Shipbuilding i General Dynamics Electric Boat Division. Obecnie służy ich 41 i stanowią na razie trzon floty podwodnej USA.

To właśnie okręt typu Los Angeles widzimy w słynnym filmie “Polowanie na Czerwony Październik” nakręconym według powieści Toma Clancy’ego.

polowanie_na_czerwony_pazdziernik

Sean Connery jako kapitan sowieckiego okrętu podwodnego w scenie z filmu “Polowanie na Czerwony Październik”

Wśród licznych zadań, dla których skonstruowano te jednostki jest walka z okrętami podwodnymi i nawodnymi wroga, dokonywanie uderzeń rakietowych, stawianie min, prowadzenie operacji wywiadowczych, ratunkowych i specjalnych, przerzucanie komandosów.

Po wycofaniu w 1990 r. ze służby pocisków SUBROC okręty Los Angeles nie mają już na wyposażeniu broni jądrowej. Nie przenoszą też uzbrojonych w głowice nuklearne pocisków Tomahawk pomimo, że są one dostępne w arsenałach US Navy.

W 1991 r. w czasie wojny w Zatoce Perskiej Amerykanie odpalili z takich okrętów Tomahawki z głowicami konwencjonalnymi, niszcząc obiekty obrony brzegowej Iraku. Po roku 2020 “los angelesy” mają być ostatecznie wycofane ze służby, zastąpią je okręty nowego typu. Jednak przez prawie 50 lat stanowiły one podstawę sił podwodnych największej marynarki wojennej świata.

Nagroda pocieszenia dla ZSRR

Do czołowej światowej piątki nie dostał się żaden okręt sowiecki, ani rosyjski. Trzem z nich przyznano “nagrody pocieszenia”, podobnie jak dwóm kolejnym okrętom podwodnym USA, dwóm brytyjskim, jednemu japońskiemu i jeszcze jednemu niemieckiemu.

akula

Okręt klasy “Akuła”

Wśród nich znalazł się ciężki podwodny krążownik rakietowy typu 941 “Akuła” (Rekin) – to największe łodzie podwodne na świecie. Ponadto wyróżniono niewielkie sowieckie okręty “myśliwskie” typu 705 i 705К “Lira” z kadłubem tytanowym, nie mające w swoim czasie równych pod względem prędkości i manewrowości. No i okręty rosyjskie typu 636 “Warszawianka”.

Spośród jednostek amerykańskich wyróżniono też typ “Ohio” – 18 strategicznych okrętów podwodnych trzeciej generacji, z których każdy może odpalić 24 międzykontynentalne rakiety jądrowe Trident. Są to pociski wielogłowicowe, mogące razić niezależnie od siebie wiele celów na dużym obszarze. Od 2002 r. “Ohio” są jedynymi podwodnymi rakietowcami w US Navy.

ohio_okret1

Okręt typu “Ohio”

W przypadku Japonii wyróżniono okręty typu I-201 znane jako “Sen Taka”, z silnikiem Diesla i elektrycznym z lat 1943-44. W tamtym czasie były najszybsze na świecie. Japończycy zdążyli jednak zbudować tylko 3 takie jednostki i żadna z nich nie weszła do walki.

Na koniec warto też wspomnieć o niemieckich okrętach podwodnych typu VII z II wojny światowej – były produkowane na najbardziej masową skalę w historii. Kriegsmarine zamówiła ich aż 1050, jednak do służby zdążyły wejść tylko 703 różnych wariantów.

okret_kursk

Rosyjski okręt podwodny z napędem jądrowym serii Antej “Kursk”, który zatonął 12 sierpnia 2000 r. w czasie manewrów na Morzu Barentsa

Czytaj także: Tajny projekt USA: szykują kosmiczne uderzenie na Rosję i Chiny (FOTO)

Reporters.pl

Czytane w tym tygodniu

Sorry. No data so far.

To dziś jest na TOP-ie!

To najczęściej czytacie!

Obserwuj tę stronę
FollowFollowFollow